Έχοντας ως ορμητήριο
το μέγα Σπήλαιο, ο μεγάλος κήρυκας έκανε πολλές
περιοδείες στην Πελοπόννησο διδάσκοντας. Κατέκρινε το διωγμό των κρατούντων κατά του
μοναχισμού και έλεγχε τον ξενόφερτο τρόπο ζωής
ως υπεύθυνο για την αλλοίωση του ορθόδοξου
φρονήματος. Για τον Φλαμιάτο του ο μοναχισμός διεφύλαττε τον αυθεντικό τρόπο
ζωής που σαρκώνει η Ορθοδοξία. Εξαιτίας
αυτής της βασισμένης σε ακραιφνώς ορθόδοξα
κριτήρια πολιτικοκοινωνικής διαμαρτυρίας του,
που στρεφόταν εναντίον του Κράτους. Ο Φλαμιάτος
συνελήφθη στην Πάτρα στις 21 Μαΐου του 1852 με τους
ομοϊδεάτες του και ρίχτηκε στις φυλακές του Ρίου. Εκάρη μοναχός
μέσα στη φυλακή, λίγο πριν πεθάνει (23.6.1852). Πέθανε στη φυλακή στις 23 Ιουνίου του δραματικού
έτους 1852 αφού δηλητηριάστηκε
από τους αντιπάλους του.
Από το βιβλίο του: Φωνή ορθόδοξος και σπουδαία εις ανακάλυψιν της κατά των Ορθοδόξων επιβουλής εις ορθόφρονα συμβουλήν διά την εκ του επικειμένου κινδύνου ασφάλειαν και κοινήν σωτηρίαν. Και περί της μελλούσης καταστάσεως των καθ' ημάς πραγμάτων.
Γράφει λοιπόν αυτός ο αγωνιστής της Ορθοδοξίας στη σελίδα 100:
"Δια δε την κατάργησιν πάλιν των καθ΄ημάς εορτασίμων και πανηγυρικών ημερών, εκτός της Κυριακής, επενόησεκαι ενεργεί πολλά άλλα σκάνδαλα. Πρώτον μεν ενεργεί πολυτρόπως ίνα εντάξη δια νόμου εις τα ορθόδοξα κράτη το Νέον λεγόμενον έτος της Δύσεως, καθ΄ ο αυτοί προτρέχουσι 12 ημέρας ώστε όταν ημείς έχομεν πρώτην του μηνός αυτοί μετρώσι 13. Δι΄αυτής της καινοτομίας ελπίζει ίνα συγχύση και ανατρέψη τας εορτασίμους ημέρας και άλλους νεωτερισμούς"
